İşəgötürən müqaviləyə xitam verilməsi barədə ən azı 30 təqvim günü əvvəl, əmək müqaviləsinə xitam verildikdən sonra isə 30 təqvim günü müddətində sizə ən azı 1 aylıq əmək haqqı məbləğində kompensasiya verməlidir, əgər işəgötürən tərəfindən müqaviləyə xitam verilməsinin səbəbi aşağıdakılardır:

1. İşçi qüvvəsinin azaldılmasını zəruri edən iqtisadi şərait, texnoloji və ya təşkilati dəyişikliklər;

2. İşçinin ixtisasının və ya peşə bacarıqlarının tutduğu vəzifəyə/görüləcək işə uyğun olmaması.

3. Fərdi əmək müqaviləsi və ya kollektiv müqavilə və (və ya) əmək nizamnaməsi ilə işçi tərəfindən qoyulmuş öhdəliyin pozulması, əgər son 1 ildə işçiyə qarşı fərdi əmək müqaviləsində və ya kollektiv müqavilədə və (və ya) əmək nizamnamələrində nəzərdə tutulmuş hər hansı intizam məsuliyyəti tədbiri artıq tətbiq edilibsə;

4. Əmək müqaviləsinə xitam verməyə əsas verən digər obyektiv hal. Göstərilən dörd əsas olduqda, işəgötürən sizə müqavilənin ləğvi barədə 30 təqvim günü əvəzinə 3 təqvim günü əvvəl yazılı bildiriş verə bilər.

Əgər siz öz istəyinizlə vəzifəni/işi tərk etmək niyyətindəsinizsə, yazılı müraciət əsasında ən azı 30 təqvim günü əvvəldən işəgötürənə məlumat verməlisiniz.

İşəgötürəndən əmək müqaviləsinə xitam verilməsi barədə bildiriş aldıqdan sonra 30 təqvim günü ərzində siz işəgötürənə müqaviləyə xitam verilməsi üçün əsasların sənədləşdirilməsi üçün yazılı sorğu göndərə bilərsiniz. İşəgötürən bildiriş təqdim edildiyi gündən 7 gün müddətində xitam səbəbini yazılı şəkildə sənədləşdirməyə borcludur. İşəgötürən 7 gün ərzində müqaviləyə xitam verilməsi üçün əsasları yazılı şəkildə əsaslandırmadıqda, 30 təqvim günü müddətində işəgötürənin əmək müqaviləsinə xitam verilməsi barədə qərarından məhkəməyə şikayət etmək hüququnuz var. İşəgötürən faktiki halları sübut etmək yükünü daşıyır.

İşəgötürənin işçi ilə əmək müqaviləsinə xitam verilməsi haqqında qərarı məhkəmə tərəfindən etibarsız hesab edildikdə, məhkəmənin qərarı ilə işəgötürən əmək müqaviləsinə xitam verilmiş şəxsi ilkin iş yerinə bərpa etməli və ya ona bərabər tutulan işlə təmin etməli və ya ona məhkəmənin müəyyən etdiyi məbləğdə kompensasiya ödəməlidir.

İşdən çıxarılma ilə bağlı məhkəmə təcrübəsi:
“İşçinin əmək müqaviləsinə xitam verilməsinin əsası öhdəliyin pozulması deyil, öhdəliyin kobud şəkildə pozulmasıdır ki, bu da o deməkdir ki, hər bir konkret halda xidməti vəzifələrin yerinə yetirilməməsi faktı, pozuntunun dərəcəsi, pozuntunun tezliyi, işçinin təqsiri, qanun pozuntusunu törədən və törədən amillər, habelə qanun pozuntusuna səbəb olan amillər, Bu, yalnız Əmək Məcəlləsinin 37-ci maddəsinin “g” yarımbəndindən sözbəsöz deyil, həm də həmin Məcəllənin 37-ci maddəsinin tarixi izahatından irəli gəlir 12 iyun 2013-cü il tarixdə Əmək Məcəlləsinə edilmiş dəyişikliklərə əsasən, əmək müqaviləsi tərəflərindən biri tərəfindən onun üzərinə qoyulmuş öhdəliklərin pozulması artıq əmək müqaviləsinə xitam verilməsi üçün əsas deyil, işçi ilə əmək müqaviləsinə xitam verilməsi üçün pozuntunun “kobud” xarakter daşıması zəruridir. Məhz qanunla göstərilən tənzimləmə rejimində əmək münasibətlərinə xitam verilməsinin qanuniliyi işçi tərəfindən onun üzərinə qoyulmuş vəzifələrin pozulması şəraitində məhkəmə tərəfindən yoxlanılır...

Hər hansı bir pozuntu bir şəxsin işdən çıxarılmasına səbəb olmamalıdır. Bu, işçilərin əmək hüquqlarının müdafiəsi ilə bağlı konstitusiya prinsipinə ziddir. Müvafiq olaraq, işçi tərəfindən törədilən hər bir qanun pozuntusu onun tezliyi, şiddəti və ən əsası nəticələri baxımından qiymətləndirilməlidir. Müvafiq olaraq, əmək qanunvericiliyində Ultima Ratio prinsipi işəgötürəndən işçini işdən azad etməzdən əvvəl onun hərəkətlərinə səbəb-nəticə baxımından qiymət verməsini tələb edir, bu zaman suala cavab verilməlidir - işdən çıxarılma pozuntuya (nəqliyyat pozuntusuna) adekvatdırmı? Maraqlıdır ki, eyni prinsipə uyğun olaraq, işəgötürən tərəfindən qanun pozuntusuna (pozuntuya) yol verildikdə, mövcud vəziyyəti düzəldəcək, onu yaxşılaşdıracaq, işə götürülən işçini daha da yaxşılaşdıracaq, ixtisasını yüksəldəcək, onu daha ehtiyatlı və diqqətli davranmağa məcbur edəcək tədbirlər tətbiq edilməlidir. Buna uyğun olaraq, məqsədəuyğunluq baxımından qanun pozuntusuna yol verdikdə mütənasib cəza mexanizmi seçilməlidir ki, bu da nəticədə qaydanı pozanı cəzalandırmaqdan əlavə, onu və digər işçiləri daha səmərəli işləməyə sövq edəcək. Belə ki, işçinin işdən çıxarılmasının işəgötürən tərəfindən adekvat, zəruri və mütənasib tədbir hesab edilməsi üçün digər daha yüngül sanksiyaların tətbiqini yersiz edən belə ciddi pozuntunun olması zəruridir” (Tbilisi Apellyasiya Məhkəməsi, iş No 2b/6113-15).

"Yenidənqurma nəticəsində işçilərin ixtisar edilməsinin hüquqi əsaslarından biri sayıla bilər. İşçilərin ixtisarı ilə yanaşı, funksiyaların artırılması və müvafiq olaraq yenidən təşkil edilməzdən əvvəl işə götürülən kadrların kifayət qədər ixtisasının olmaması belə əsaslardan biri ola bilər. Təkcə yenidən təşkili işçinin işdən azad edilməsi üçün əsas olmamalıdır, çünki belə əsaslarla işdən azad edilmiş şəxs belə motivasiyaya məruz qalmışdır. “yenidən təşkilin” əsasını əhatə etmək olar, beləliklə, Palata hesab edir ki, yenidən təşkil yalnız işəgötürəni işçinin işdən çıxarılması üçün əsasları sübut etmək vəzifəsindən azad etmir, daha çox, əgər yenidən təşkili ştatların ixtisarı ilə müşayiət olunmursa, işçinin xidmət üçün kifayət qədər ixtisası yoxdursa, bu, başqa hal kimi yarana bilər. işçinin işdən çıxarılması üçün.

Xidmətin yenidən təşkili ilkin vəziyyətin bərpasının mümkünsüzlüyünə səbəb olmur, çünki ştat vahidinin adının dəyişdirilməsi ştat vahidinin artıq mövcud olmadığını nəzərə almaq üçün əsas təşkil etmir. Belə bir ştat vahidi funksional yüklə artıq mövcud olmadıqda və ya yeni ştat vahidi tərəfindən başqa hüquq və vəzifələr müəyyən edildikdə və ya həmin ştat vahidini tutmaq üçün şəxs tərəfindən digər meyarlara cavab verildikdə (məsələn, işçi heyətinin ali təhsili tələb olunmadığı halda, yenidən təşkili əsasında belə bir ştatın tutulması üçün ali təhsil tələb olunduqda) ştat vahidi ləğv edilmiş hesab olunur (Tbilisi apelyasiya məhkəməsi yoxdur). 2b/4238-13)

Mənbə: Bura baxın.

Məqalədə ifadə olunan fikirlər müəllifə məxsusdur və LAWHUB-un rəsmi mövqeyini əks etdirməyə bilər.