Bilindiği gibi Rusya İmparatorluğu'nda, Rus İmparatoru I. Peter'in yönetimi sırasında yürürlükte olan mevzuata göre, 122 tür suçtan hüküm giymiş kişiler ölümle cezalandırılıyordu. En iğrenç gerçek olan, "Rus hukuk adaleti" sadece yetişkinleri değil aynı zamanda küçükleri ve reşit olmayanları da ölüm cezasına çarptırdı (örneğin, Marina Mnishek ve False Dmitry II'nin 3 yaşındaki oğlu asıldı). Sahte para yapmak ve dağıtmak, hırsızlık, çeşitli dini suçlar, iftira, tekrar suç işlemek, efendisine karşı el kaldırmak ve diğerleri gibi bu tür suçlar ölümle cezalandırılıyordu...
Catherine I, Rusya İmparatorluğu'nun iktidara geldikten sonra, ölüm cezasıyla ilgili olarak gerçekleştirdiği tek insani davranış, hamile hükümlü kadınların bu zalim yöntemle cezalandırılmasının yasaklanmasıydı. Ancak şunu da belirtmek gerekir ki, önce doğum yaptılar, sonra da darağacına götürüldükleri için yine de kendilerini idam cezasından kurtaramadılar. I. Elizabeth döneminde 17 yaşın altındaki hükümlülerin idam edilmesi yasaklanmıştı. 17. yüzyılın sonlarında imparatorluğun bu geniş topraklarında idam cezası yönteminin yerini büyük ölçüde hükümlülerin ağır cezalara sürgün edilmesi aldı. İlk bakışta böyle bir cezalandırma yöntemini idam cezasına kıyasla bir nevi insani bir davranış olarak görebiliriz ama Rusya İmparatorluğu'nun "Tanrı'nın terk ettiği" yerlerdeki cezaevlerinde hüküm süren dayanılmaz koşullar buna pek zemin sağlayamadı.
Seçkin Rus yazar Anton Çehov'un (1860-1904) Sakhalin'deki hapishaneleri oradaki durumu anlatmak ve kamuoyuna tanıtmak amacıyla ziyaret ettiği bilinen bir gerçektir. Çehov'un "Sahalin Adası" adlı ünlü kitabını da bu dönemde yazdığı ve burada "ölüm cezasının, mahkumlar için hapishanede sürgüne gitmekten çok daha insani bir eylem olduğu" gerçeğini vurguladığı belirtiliyor.
1881'de Rusya İmparatorluğu'nda kamuya açık infazlar kanunla yasaklandı. İmparatorluğun Başbakanı Peter Stolypin'in doğrudan emriyle "önce terör, sonra reformlar" sloganıyla boğma yoluyla toplu infazlar başladı. Sadece devrimcileri değil, küçük suçlardan hüküm giymiş olanları bile idam ettiren bir askeri saha mahkemeleri ağı oluşturdu. O zamanlar insanlar boğulma halatlarına çok alaycı bir isim veriyorlardı: "Stolypin bağları". Tarihçilerin raporlarına göre, "Rus hukukuna" göre 1907-1910'da Rusya İmparatorluğu'nda idam cezası oranı önceki yıllara göre 10 kat arttı.
Not: Ölüm cezasını Rusya İmparatorluğu'ndaki en yüksek ceza ölçüsü olarak belirleyen ilk resmi belge olan "Dvin Normatif Şartı" 1397'de kabul edildi.
kaynak - dahi
Makalede ifade edilen görüşler yazara ait olup LAWHUB'ın resmi görüşünü yansıtmayabilir.





tartışma 0
yorum yazmak Hesabınızda oturum açın. Yorumları herkes okuyabilir.
Henüz yorum yok - bir tartışma başlatın.