Af (Yunanca: amnestia - unutkanlık, bağışlama), suçluyu tamamen veya kısmen sorumluluktan kurtaran devlet otoritesinin bir eylemidir, karışık bir salıverme şeklidir. Af yoluyla, ceza yargılamasının herhangi bir aşamasında hükümlüyü hem cezai sorumluluktan hem de cezadan kurtarmak ya da kendisine verilen cezanın azaltılması ya da daha hafif bir cezayla değiştirilmesi mümkündür. Af yasasına göre hükümlü kişinin mahkûmiyetinin kaldırılması da mümkün. Af genel veya özel olabilir. Özel af, afla aynı şeydir. Genel af belirli bir kişi için geçerli olmayıp, genel olarak belirli suçlu kategorileri için geçerlidir. Af, yayımlanmasından önce işlenen fiiller için geçerlidir. Gürcistan'da, Gürcistan Parlamentosu belirtilmemiş kişiler için ayrı ayrı af ilan eder veya Gürcistan Cumhurbaşkanı belirli kişiler için af (af) ilan eder. Af genel (tam) veya kısmi olabilir.
Af, bireylere veya gruplara devlet tarafından ceza gerektiren suçlar için af veya sınırlı sorumluluk tanınan hukuki bir süreçtir. Af sonucunda bir kişinin cezası iptal edilebilir, azaltılabilir veya tamamen kovuşturulabilir. Af genellikle siyasi veya kamusal bağlamda işlenen suçları ifade eder ve devlet başkanı, parlamento veya diğer ilgili organlar tarafından gerçekleştirilir. Bunun amacı uzlaşmayı, istikrarı veya hukuk sisteminin iyileştirilmesini teşvik etmektir.
Af tarihi binlerce yıldır büyüyor ve gelişiyor. Kökleri, kralların ve yöneticilerin affetme yetkisine sahip olduğu, çatışmaların yatıştırılmasına ve kamu düzeninin korunmasına yardımcı olan eski uygarlıklara dayanmaktadır. Af, özellikle savaş sonrasında ve toplumsal çatışmaların çözümünde sıklıkla siyasi bir araç olarak kullanıldı. İlk af vakası konuşuldu antik Yunanistan'daMÖ 403 civarında, Atina'daki siyasi isyanın ardından halka af çıkarıldığında. Bu, tüm bir topluluğun siyasi amaçlı suçlardan kurtarıldığı ilk zamanlardan biriydi. Roma İmparatorluğu'nda Af, toplumsal uzlaşmanın bir aracı olarak kullanıldı. İmparatorlar halkın bir kısmını barıştırmak için doğum günlerinde sık sık af çıkarırlardı. orta çağda Af sıklıkla krallar tarafından duyurulurdu. Bu süreç, isyanları affetmek ve birleşik, istikrarlı bir devlet yaratmak amacıyla siyasi amaçlı suçlar durumunda özellikle önemliydi. 18-19 yüzyıllarda Af, özellikle Avrupa'da daha da yaygınlaştı. Fransız Devrimi'nden sonra af süreci toplumsal uzlaşmanın önemli bir aracı haline geldi. Benzer eğilimler Amerikan Devrimi'nden sonra da gözlendi. Af, birçok ülkenin karşıt tarafları uzlaştırmak için kullandığı II. Dünya Savaşı'ndan sonra özellikle popüler hale geldi. Birleşmiş Milletler ve uluslararası kuruluşlar, özellikle insan hakları ihlalleriyle ilgili sorunları çözmek için af fikrini aktif olarak yaymaya başladı. Tarih boyunca af, toplumsal istikrar ve barışı teşvik etmek amacıyla siyasi ve hukuki bir araç olarak kullanılmıştır.
Affın temel amacı:
1) Sosyal uzlaşma: Af, toplumsal uzlaşmayı teşvik etmek için genellikle iç çatışmalardan sonra kullanılır. Bu özellikle devletin birlik ve istikrarı yeniden tesis etmeye çalıştığı iç savaşlar, siyasi krizler veya devrimlerden sonra geçerlidir.
2) Siyasi çatışmaların çözümü: Af, geleneksel yasal mekanizmalar aracılığıyla kovuşturulması genellikle zor olan siyasi veya askeri muhaliflerin muhalefetinin üstesinden gelmek için kullanılıyor. Bu sayede çatışmayı sona erdirmek veya müzakere sürecini hızlandırmak mümkündür.
3) insan haklarının korunması: Af, belirli kişilerin haklarını korumak için yasal bir mekanizma olarak kullanılabilir; örneğin siyasi mahkumların serbest bırakılması veya suçların siyasi veya askeri bağlamda işlendiği durumlarda.
4) kamu istikrarının sağlanması: Af, genellikle ceza veya kovuşturmanın çatışmayı daha da kötüleştireceği durumlarda kullanılır. Bu durumda af, çatışmaların azalmasına ve barışın tesis edilmesine yardımcı olur.
Af kelimesinin anlamı:
1) Adalet ve hümanizm ilkelerinin korunması: Uluslararası Af Örgütü, bazı durumlarda cezai kovuşturmaya öncelik verilmemesi ve barış ve uyum gibi sosyal çıkarların daha iyi korunabilmesinin insani bir ihtiyaç olduğunu kabul etmektedir.
2) Siyasi geçiş ve barış inşası: Savaşların, devrimlerin ya da iç karışıklıkların yaşandığı ülkelerde af, çoğunlukla barışı tesis etmek ve yeni demokratik süreçleri başlatmak için kullanılıyor. Bu, daha fazla çatışmayı önlemek için eski rejimlerin temsilcilerinin affedilmesini de içerebilir.
3) Siyasi tutukluların serbest bırakılması: Uluslararası kuruluşların sıklıkla talep ettiği siyasi tutukluların serbest bırakılması bağlamında af özellikle önem taşıyor. Bu, insan haklarını korumanın etkili bir yolu olarak görülüyor. Af, doğru kullanıldığında devletin akut siyasi veya toplumsal krizleri barışçıl ve insani bir şekilde çözmesine olanak tanıyan önemli bir araç haline gelir.
Gürcistan Parlamentosu "Af Hakkında" yasa tasarısını kabul etti. Bu "af tasarısı" hümanizm ilkesinin pratik bir tezahürü olan dengeli bir projedir ve aynı zamanda kamu güvenliğinin korunması menfaatini de dikkate alan, kriminojenik durumun kötüleşmesi ve suçun tekrarlanması risklerini mümkün olduğu kadar güvence altına almaktadır. "Af yasasının kabul edilmesiyle 1.000'den fazla mahkûm cezaevinden ayrılacak. Af, toplamda çeşitli faydalar şeklinde 5.000'den fazla mahkûmu etkileyecek. Af projesi 22.000 denetimli serbestliği etkileyecek, bunların 7.000'i yasa çıktıktan hemen sonra denetimli serbestlik sisteminden çıkacak. Sonuçta cezanın tamamen veya kısmen salıverilmesi ceza adaleti sistemini etkileyecek. Kanunun 300. Maddesi.
Makalede ifade edilen görüşler yazara ait olup LAWHUB'ın resmi görüşünü yansıtmayabilir.





tartışma 0
yorum yazmak Hesabınızda oturum açın. Yorumları herkes okuyabilir.
Henüz yorum yok - bir tartışma başlatın.