Hukuk ülke kültürünün organik bir parçasıdır. Yasal gelişme düzeyi kesinlikle şu veya bu devletin kültürünün tarihsel yüksekliğini gösterir. Klasik Doğu ülkeleri çevresinde en yüksek düzeyde hukuki gelişme, eski Babil mevzuatına yansıdı. Özellikle ünlü Hammurabi'nin (Hammurabi'nin değil) kodeksinde (MÖ 18. yüzyıl). Uzak Doğu ve Güney Asya ülkeleri ile ilgili olarak Elam, İran ve diğerleri söylenebilir. Çin Kağıt, barut (barut), pusula, sismograf, tekerlek, porselen üretiminin icat edildiği, Çin'de ilk kitap ve gazetenin basıldığı, ipekböcekçiliği, adli tıp vb. gibi birçok şeyin doğup geliştiği ülkedir. Mao Tso-Ben'in "Çin'de icat edildi" adlı bir kitabı var, kitap basımının MS 8. yüzyılda başladığını ve ksilografik baskı yöntemlerinin 10.-13. yüzyıllarda geliştirildiğini öğreniyoruz. Aynı dönemde hareketli harflerle baskı ortaya çıktı, başlangıçta yazı tipi kilden, 14. yüzyıldan itibaren ise metalden yapıldı. Çin geleneğine göre ülkenin tarihi, kraliyet hanedanlarının çağlarına göre bölünmüştür. Elbette Çin, kültürü, devleti ve hukuku bakımından eski Sümer ve eski Mısır ile karşılaştırılamaz ama yine de dünyanın en eski kültür ülkelerinden biridir. MÖ 15.-14. yüzyıllarda Çin'de feodal Yin devleti kuruldu. İlk hiyeroglif yazıtlar Hayvan kemikleri ve kaplumbağa kabukları üzerinde yapıldı. Bunlar M.Ö. XVIII-XVII. yüzyıllara ve daha sonraki yüzyıllara aittir. Çinli bilim adamları bu yazıtların şifresini çözmek için çok çaba harcadılar ve sonunda bunları doğru bir şekilde çözdüler. Bunları okumak, François Champollion ve diğer araştırmacıların eski Mısır hiyeroglif yazılarını deşifre etmesi kadar büyük bir bilimsel başarı olarak kabul ediliyor. Yani Çin'deki yazılı gelenek 3500 yıldan daha eskidir. M.Ö. XI-VI. yüzyıllarda yazılmış olması gereken eski türkü ve ilahilerden oluşan "Şarkılar Kitabı" koleksiyonu, Çin ve dünya edebiyatının en büyük anıtı olarak kabul ediliyor. MS 7.-12. yüzyıllardaki Çin hukuku zaten üç mülkiyet biçimini biliyordu:

1) özel mülkiyet, diğer adıyla "Si".
2) Devlet hazinesi, "Guan" ile aynı ve
3) Kamu, Budist ve diğer dini kuruluşlar.

Bazı durumlarda yasa, "Dzi" olarak anılan kişisel mülkiyet hakkını da tanıdı. Çin hukuku mülkiyeti yalnızca medeni hukuk yoluyla değil, aynı zamanda cezalar yoluyla da sıkı bir şekilde korudu. Herhangi bir hükümet yetkilisi başka bir özel mülk sahibinden bir mu'luk (600 metrekare) araziyi alırsa, suçlu büyük bir sopayla altmış kez dövülecekti. Çin hukuku, diğer ülkelerin yasalarından etkilenmeyen özgün bir hukuk sistemiydi. Bu, aile hukuku da dahil olmak üzere Çin hukukunun tüm dallarında görülebilir. Ve Çin kanunları birçok Asya ülkesinin kanunları üzerinde etkili olmuştur; örneğin, bu ülkenin 1815 kanununun neredeyse tamamen kabul edildiği Vietnam yeterlidir. Mançular'ın Hanedanlık döneminde alınan hukuk kitaplarından.

Makalede ifade edilen görüşler yazara ait olup LAWHUB'ın resmi görüşünü yansıtmayabilir.