"Logograf" Yunancadan tercüme edildiğinde "kelimelerin bestecisi" anlamına gelir. Modern anlamda ona avukat diyebiliriz. Antik Yunan'da logografçı, tüm karmaşık ve karmaşık davaları çözmekle görevlendirilen en yeri doldurulamaz kişilerden biriydi; bunları uygun bir sıraya göre düzenlemek ve gerçek gerçekleri, davanın özü hakimler için netleşecek şekilde bildirmek gerekiyordu, çünkü o zamanın Yunan mahkemesinde davacı ve sanığın sözleri belirleyici önem taşıyordu. Bu tür sözler "logograflar" tarafından yazıldı ve bunun karşılığında çok yüksek maaş aldılar. Yukarıda saydığımız nedenler, hiçbir zaman müşteri sıkıntısı çekmemelerinin ana kaynağıydı. Ancak şunu da burada belirtmeliyim ki, başarılı faaliyetlerine rağmen inançlarının satıcısı olarak görüldükleri için halk arasında büyük bir saygı göremediler.

Logografçı, davanın ön araştırması için gerekli tüm malzemeleri toplamak, davaya karar vermesi gereken mahkeme yetkilisini belirtmek, davanın en uygun şeklini formüle etmek ve bazı özel davalarda cezanın büyüklüğünü kendisi belirlemekle yükümlüydü. Ancak asıl görevi konuşmayı yazmaktı. müvekkilin mahkemede ezbere okumayı öğrendiği söz. Her şeyden önce, onu kendi adına konuşan ve hiçbir şekilde müvekkilinin kişiliğine bağlı kalmak zorunda olmayan modern avukattan farklı kılan şey buydu; logografçı ise kendi yaratıcılığını her şekilde gizlemek ve konuşmasını müvekkilinin kişisel niteliklerini, sosyal statüsünü veya zihinsel bakış açısını dikkate almak zorunda olduğu konuşmasını müvekkilinin kendi yaratımı haline getirmek zorunda kaldı. Logografçılar, özel komisyonların yanı sıra kamuya ait komisyonları da yerine getiriyorlardı: Devlet kurumlarının talimatıyla ciddi veya yıldönümü törenlerinde, dini veya spor bayramlarında okunacak sözler hazırlıyorlardı.

Makalede ifade edilen görüşler yazara ait olup LAWHUB'ın resmi görüşünü yansıtmayabilir.